Blogs DE CariBEN

Vaarwel Nederland, Bon bini Bonaire! Wij zijn Steven en Eefje en al lange tijd gelukkig met elkaar.  Samen hebben we vier kids, Floortje (2011), Madelief (2013), Binck (2016) en Siep (2021). Altijd een gezellige drukte met ons gezin van zes! We woonden in een klein dorpje in Zeeuws Vlaanderen en in de zomer van 2025 stapten we uit onze comfortzone en zochten het avontuur op Bonaire. Vanaf dat we de keuze hebben gemaakt om te vertrekken uit Nederland, delen we onze ervaringen graag met jullie op onze socials. 

En nu vinden we het ontzettend leuk om ons verhaal hier te mogen vertellen!

Mocht je ook met de gedachten rondlopen om ooit te gaan emigreren, dan is hier alvast onze eerste tip; Lees zo veel mogelijk verhalen van degene die jullie voor zijn gegaan, daar kan je heel veel do's en dont's uithalen om uiteindelijk je eigen story te kunnen schrijven!

Ongeveer 1,5 jaar geleden begonnen wij ons serieus af te vragen, hoe het nou zou zijn om een poosje in het buitenland te gaan wonen. Of misschien wel voor altijd in het buitenland te verblijven. Dit kwam voor ons overigens niet uit de lucht vallen, want deze wens nemen wij eigenlijk al ontzettend lang met ons mee. 

Nu zijn er genoeg redenen te bedenken om lekker veilig in je vertrouwde omgeving, in je eigen huis te blijven wonen. De school van de kinderen, sociale zekerheid, het financiële plaatje, de zorg, het klimaat, je werk, je vrienden en familie om er maar even een paar te noemen…

Een poos hebben we onze droom door onder andere de bovenstaande redenen voor ons uitgeschoven. We gaan later wel als de kinderen hun eigen leventje hebben, als we met pensioen zijn,  als we een flinke financiële buffer hebben opgebouwd ... Totdat we werden geconfronteerd met het feit dat het leven helemaal niet te plannen is, onze (schoon)vader overleed zeer onverwachts op 61-jarige leeftijd, fit en nog vol in het leven...   En dan ga je nadenken, want wie vertelt er ons dat we later samen van ons pensioentje mogen gaan genieten? Waarom schuiven we eigenlijk altijd alles voor ons uit?! Er ging bij ons toen een dikke streep door "we wachten wel tot later".

\Een tijdje na deze gebeurtenis zaten we met z'n allen aan de eettafel toen het gesprek onbewust ging over hoe de kinderen het zouden vinden om (een poosje) in het buitenland te gaan wonen. Wat was dit een fijn gesprek, want wat bleek nou, de kinderen waren enorm positief over dit idee! Floortje (onze oudste) zag het helemaal zitten om een nieuwe taal te leren. Madelief (nummer 2 in de rij) had zoiets van "als ik dan toch naar een andere school (middelbare) moet, nou dan kan dat ook wel meteen in een ander land". Binck (nummer 3) vond het allemaal prima als er maar een voetbalveld in de buurt was en onze kleine Siep was vooral lekker aan het luisteren naar dit gekakel aan tafel. Weer een reden om NIET te gaan konden we wegstrepen!

Daarop volgend kwamen we ook nog spontaan met iemand in gesprek die spijt had dat ze haar 19 jarige kinderen niet meer mee krijgt naar het buitenland (want die hadden inmiddels in Nederland hun eigen leventje opgebouwd), te lang gewacht met de stap te wagen vertelde ze ons. Toen was het voor ons duidelijk, áls we het willen, dan moeten we het nu doen! Wij, samen met onze kinderen, want wat een fantastische ervaring kunnen ze dan aan hun leven toevoegen!

In het begin hadden we nog geen idee waar we op de wereld naar toe zouden willen, maar al vrij snel viel de keuze op Bonaire! De kinderen worden daar gewoon Nederlands geschoold, onze diploma's zijn geldig, de werkgelegenheid is groot (er zal natuurlijk ook gewoon gewerkt moeten worden) en het is er het hele jaar prachtig weer (want buiten leven past zo goed bij ons). We hadden een heel mooi oud 'pipi lankous' huis in Nederland. Maar áls we gingen dan gingen we goed. We verkochten het huis en eigenlijk ook heel de inboedel. We huurden 2 kuub in een container om een paar persoonlijke items te laten verschepen, dat samen met nog 6 koffers in het vliegtuig is het enige wat we hebben meegenomen.

En toen was de dag daar, op 17 juli 2025 namen we afscheid van Nederland en vlogen we naar Bonaire. Och wat waren we moe van de hectische periode in Nederland, huis opleveren, spullen uitzoeken, (afscheid) feestjes vieren, school afronden, werk afronden, vrienden en familie nog een keer bezoeken en nog zo veel meer. We keken dan ook erg uit naar de rust van Bonaire. We hebben een mooi huis gehuurd boven op een berg, met fantastisch uitzicht en een zwembad erbij. Dit huis kunnen we voor een aantal maanden huren en is zeker niet voor altijd haalbaar, maar hé even lekker genieten hoor!

In nederland werkte Steven ploegendiensten als proces operator in een fabriek, altijd binnen en die onregelmatige diensten, dat is iets wat we nooit meer willen! Ik (Eefje) heb 18  jaar lang in de kinderopvang gewerkt, ontzettend naar mijn zin gehad, maar ben nu opzoek naar een nieuwe uitdaging. In het jaar van ons vertrek naar Bonaire heb ik de opleiding tot opvoedcoach afgerond, een droom om daar ooit nog iets mee te gaan doen.

Eigenlijk was ons 'plan' om eerst even lekker op het gemakje te doen op Bonaire en samen te bekijken wat we nou precies willen (voor een baas werken, zelfstandig worden, welke sector precies enz.). Maar plannen zijn er om gewijzigd te worden, Steven werd al vrij snel benaderd om coördinator van een cateringsbedrijf te worden. De werktijden pasten perfect bij het plaatje wat wij voor ogen hebben (meer samen zijn met ons gezin). En zo is Steven 2 weken na onze aankomst op Bonaire al begonnen met werken en heeft het uitstekend naar zijn zin! 

Ik blijf voorlopig nog even thuis voor de kinderen, want als we dan een nadeel van Bonaire moeten noemen... De kinderen worden hier óveral naar toe gebracht, fietsen kennen ze nauwelijks en is vaak ook te gevaarlijk. Daar gaat dus best wat tijd in zitten met vier kids. De kinderen zijn ondertussen ook allemaal gestart op school. De meisjes op het Liseo (Middelbare school) en de jongens op Het Koraal (basisschool). Ze hebben het heel erg naar hun zin en gaan iedere dag met plezier naar school. De lessen in het Nederlands en de aanwezigheid van Europees Nederlandse leerlingen en leraren helpen hier natuurlijk zeker aan mee. Maar we hebben ook bewust gekozen voor scholen waar ook lokale kinderen op zitten, want we vinden het erg belangrijk dat ze de cultuur van Bonaire mee krijgen.

Ondanks dat we nog niet heel erg lang op Bonaire zijn, kunnen we echt al zeggen dat we het 'gewend' zijn en onze draai hebben gevonden. Want zeg nou zelf, altijd na school- en werktijd een felblauwe zee in kunnen springen opzoek naar de mooiste vissen, barbecueën waar en wanneer we maar willen, buiten zitten tot 's avonds laat, dat went toch gewoon heel erg snel?! Een agenda die een stuk leger is, meer tijd voor elkaar, genieten in het moment, dat is wat Bonaire ons heeft gebracht! Nederland missen we nu nog helemaal niet, als we hier weer een vol vliegtuig zien vertrekken zeggen we standaard tegen elkaar; "ik moet er niet aan denken". We zijn enorm trots en blij dat we deze stap genomen hebben. Het hele emigratie traject was één grote leerweg en ervaring voor ons, dat hadden we niet willen missen!

"Om ergens te komen, moet je eerst besluiten om niet te blijven waar je nu bent"

Heb je net als ons ook de droom om ooit alles achter te laten en het avontuur op te gaan zoeken in een ander land, maar weet je gewoon niet wanneer nou het beste moment is?! We kunnen nu uit eigen ervaring vertellen, als je écht heel erg graag wilt en er voor de volle 100% achter staat dat er vanzelf een moment komt dat je de telefoon pakt en de makelaar belt! En dit gaat (gelukkig) niet over één nacht ijs en dat is oké. Het is een enorme stap en dat heeft tijd nodig!

Hebben we je mogen inspireren met ons verhaal of heb je vragen? Laat het zeker even weten, vinden we leuk om te horen. 😉

Ayo! 

Steven, Eefje, Floortje, Madelief, Binck en Siep

Volg ons avontuur op Bonaire

Wil je meer zien van ons emigratie-avontuur of praktische tips voor emigreren naar Bonaire?

• Instagram, Facebook en TikTok: @zeszen
• Website met blogs: www.zeszen.nl

We delen dagelijks updates en vinden het leuk om je vragen te beantwoorden.

Ons emigratieverhaal: warmte, vrijheid en… een orkaan

Wij zochten de warmte en rust op Sint Maarten, maar kwamen midden in een orkaan terecht.

Mijn man en ik zijn in 2016 via LinkedIn op Sint Maarten beland. Inmiddels wonen we hier nog steeds, samen met onze dochter Tanja.

Waarom we vertrokken uit Nederland

We hadden net een huis gekocht in West-Friesland dat nog helemaal opgeknapt moest worden. Het was KOUD in dat nog niet geïsoleerde huis. Ik was er helemaal klaar mee: met de kou, maar ook met alle sociale ‘verplichtingen’ in het dorp.

Op een avond zei mijn man Sjors tussen neus en lippen door dat er een advertentie op LinkedIn stond voor een baan in de bouw op Sint Maarten. Mijn reactie: DOEN! Proberen! En hij kreeg de baan.

Eerste stappen op Sint Maarten

Zonder ooit eerder op het eiland geweest te zijn, vlogen we drie maanden later met vier volle koffers naar Sint Maarten. Ons huis ging in de verkoop.

De eerste twee maanden had Sjors via zijn werk onderdak geregeld, maar dat beviel ons niet, dus zochten we na een maand een andere plek. (In totaal zijn we sindsdien zeker vijf keer verhuisd.)

De eerste weken had ik heimwee, maar daarna vond ik mijn ritme… tot het orkaanseizoen.

Orkaan Irma: een heftige start

In de zomer van 2017 raasde orkaan Irma over het eiland. Het was echt eng! Ik heb er nadien best wel last van gehad. Sjors daarentegen had nergens last van en is het eiland niet afgeweest.

Ik ben voor een paar weken met een militair vliegtuig na de orkaan naar Nederland gegaan, en het was geweldig om mijn familie weer in mijn armen te sluiten.

Terug naar Nederland (tijdelijk)

Tussentijds heb ik nog in Nederland gewoond. Voor de geboorte van onze dochter ben ik teruggegaan en ben daar nog even gebleven. Sjors bleef werken op het eiland en heeft in die periode veel KLM-punten verzameld. Inmiddels heeft hij zijn eigen bedrijf, waar ik ontzettend trots op ben!

Een nieuw leven in Cupecoy

We zijn echt begonnen met heel weinig en wonen nu prachtig in Cupecoy. Onze dochter doet het goed op een internationale school en ik ben blij dat ik nooit meer kou hoef te lijden ;).

Mijn tip voor toekomstige emigranten

Mijn tip voor anderen die twijfelen over emigratie: gewoon doen! Als het echt niet bevalt, kun je altijd weer terug.

Wat emigreren ons heeft gebracht

Hoe onze emigratie ons leven heeft veranderd? 180 graden. Geen ‘niet verplicht hoor, maar het zou leuk zijn als jullie komen’-feestjes waar we eigenlijk nooit zin in hadden. Altijd warm weer.

Natuurlijk mis ik mijn familie en vrienden, maar als ik in Nederland ben, geniet ik er driedubbel van.

Volg mij

Wil je meer van mij zien of heb je vragen? Dat mag altijd!
👉 @geaweel op Instagram