ONLINE WERKEN

Ik ben Noortje Timmermans en samen met mijn man en 2 kinderen emigreerde we in 2020 naar Bali. Onze dochter is hier geboren in 2024 en onze zoon was 2 toen we van Nederland naar Bali emigreerde. Ik deel veel over ons leven op Instagram en in mijn persoonlijke DoorNoortje podcast, en nu delen we ons verhaal ook hier!

Van Plan naar Permanent

In 2018 namen we het besluit om voor een half jaar tot een jaar naar Bali te gaan. Dat werden er 5 (still counting). We werkten beide fulltime als operatieassistent en als verhuizer. Ons zoontje ging naar de opvang en we leefden eigenlijk het standaard leven. Daar werden we echter niet heel gelukkig van. We misten elkaar en alleen elkaar 's avonds en in de weekenden zien was niet genoeg.

De Omslag

Er is een lange periode geweest dat we echt leefden van weekend naar weekend, van vakantie naar vakantie. Het knaagde, er moest toch meer haalbaar zijn in het leven dan dit? Toen we het besluit namen om te gaan was mijn zoontje 3 maanden. We hadden beiden heel sterk het gevoel: als we het nu niet doen dan zitten we straks vast aan een schoolsysteem en wordt het nog moeilijker. We wilden al helemaal later geen spijt hebben van wat we niet gedaan/gedurfd hadden.

Nieuwe Carrières en Groei

Ik schoolde mezelf om van operatieassistent naar Virtual Assistent. Een beroep waarbij ik online ondernemers ondersteun met diverse taken. Ik was zo ontzettend gemotiveerd dat ik meteen klanten had en alleen maar groeide. Toch was het nog best onzeker toen we in januari 2020 vertrokken. Covid heeft echter mijn bedrijf een enorme boost gegeven! In 2021 startte ik naast mijn werk als VA ook met een VA-opleiding. Anderen helpen met het waarmaken van hún droomleven is echt mijn grootste passie!

Locatie Onafhankelijk Leven

Ik weet nog de eerste keer dat we in de voortuin van ons huis op Bali stonden en ik tegen mijn man zei: "Als we zouden willen, dan zouden we morgen gewoon naar Portugal kunnen vertrekken!" Niet dat we dat wilden, maar dat de mogelijkheid er is omdat we nu helemaal locatie-onafhankelijk zijn, dat was iets magisch!

Samen Zijn als Drijfveer

Onze grootste drijfveer is samen zijn. Samen het leven leven en niet elkaar pas 's avonds na het werk/school zien. Mijn man is dus ook gestopt met werken en is fulltime huisvader en huismanager geworden. Ik werk vanuit huis waardoor de deur altijd even open kan en ik gezellig met de rest lunch.

Een Nieuwe Passie Ontdekken

Inmiddels heeft mijn man trouwens ook zijn eigen online bedrijf waarbij hij detoxen verkoopt en begeleidt. Hij is van oorsprong kok en heeft hier de liefde voor koken, maar vooral ook voor de kracht van planten, groenten en kruiden teruggevonden. Onze tuin is één grote apotheek. Daarin heeft hij veel geleerd van onze Balinese buurman.

Voorbereidingen op Emigratie

In het proces voorafgaand aan het vertrek hadden we elke dinsdagavond Bali-avond. Tijdens deze avonden zochten we uit wat er uitgezocht moest worden, bekeken we YouTube-video’s en spraken we met mensen die op Bali woonden of gewoond hadden. Via YouTube vond ik ook de baan als virtual assistant toen ik op zoek was naar een baan die ik online kon doen.

Van Tijdelijk naar Permanent

De echte emigratie volgde na 2 jaar pas. Door Covid zaten we "vast" op het eiland. Daar is ook het gevoel ontstaan van er langer te willen blijven. We konden na 2 jaar het huis dat we huurden overnemen en inmiddels verhuren we dit huis ook wanneer wij een paar maanden in Ubud wonen.

Onze Levensstijl

Ons leven is hier vrij eenvoudig. Ik werk in principe van maandag tot donderdag vanuit huis. Mijn werkzaamheden zijn heel divers en ik kan vaak al veel wegwerken voordat Nederland wakker wordt. Vaak gaan we aan het einde van de dag even afkoelen aan zee.

Homeschooling en Dagelijkse Routine

Op vrijdag werkt mijn man en neem ik de homeschooling voor mijn rekening. In de weekenden vinden we het leuk om uitjes te doen met zijn vieren. Ons zoontje leert door het leven: boodschappen doen, in de tuin werken, etc. Hij is helemaal into het vliegeren wat hier op Bali een groot iets is. In Ubud zijn er meer speel- en zwemafspraken met andere kinderen.

Reizen en Cultuurverschillen

Afgelopen winter zijn we 2 maanden op reis geweest naar Zweden, Nederland en Noorwegen. We misten na 5 jaar enorm de winter en keken heel erg uit naar Kerst vieren met familie. We hebben het besluit genomen om nooit meer in december op Bali te zijn.

Uitdagingen van het Leven op Bali

Terugkomen vind ik echt wel uitdagend. Ik heb een tijd nodig om weer te wennen en te voelen waarom ik ook alweer voor een eiland zo ver weg bij vrienden en familie koos. De allermoeilijkste periode hier op Bali was na de geboorte van ons dochtertje. Ik voelde me ineens heel onveilig en ver weg van iedereen. Alleen.

Emigreren in Stappen

Zelf hebben we het hele emigratieproces in stappen gedaan. We gingen eerst voor een half jaar, toen een jaar en vanuit daar zijn we naar een officiele emigratie gaan kijken. Dat maakte het voor ons minder groot, minder definitief en we konden geleidelijk wennen aan ons nieuwe leven.

Onze Filosofie

Het mooiste aan ons leven vind ik dat we het echt samen leven. We zijn heel veel tijd samen en er is nooit haast. Uiteraard komt dit leven ook soms met uitdagingen en pakken wij af en toe alleen een hotelletje om even me-time te hebben. Maar we blijven groeien, luisteren, voelen en bijstellen.

Blijf in Contact

Wil je meer meekrijgen van ons leven op Bali? Dat kan via mijn Instagram-account @DoorNoortje. Hier vind je ook informatie over het VA-vak en de VA-opleiding die ik sinds 2021 geef. De podcast DoorNoortje vind je o.a. op Spotify, Soundcloud en iTunes.

Ik ben Nadine Maas, en in plaats van te emigreren naar één specifiek land, heb ik ervoor gekozen om de hele wereld mijn thuis te maken. Sinds twee jaar maak ik een solo wereldreis en reis ik van India tot de Filipijnen, de Galapagos-eilanden tot Nicaragua en zo’n beetje alles daartussenin. Tegelijkertijd werk ik locatie onafhankelijk, waardoor ik tijdens mijn reizen gewoon kan blijven verdienen.

Mijn ervaringen over solo reizen, leven als digital nomad en online werken tijdens een wereldreis deel ik via mijn podcast, social media en online programma’s. Daarmee help ik anderen om ook de stap naar een vrijer, remote bestaan te zetten en geld te verdienen terwijl ze de wereld ontdekken.

Mijn weg naar een nomadisch leven

Het idee om mijn leven in Nederland achter me te laten en de wereld in te trekken, begon niet van de ene op de andere dag. Ik had al in Amerika, Curaçao en in Maleisië gewoond en eenmaal terug in Nederland kon ik niet meer wennen. Ik voelde al langer een drang naar vrijheid en avontuur. De standaard 9-tot-5-mentaliteit paste niet bij mij, en ik wilde niet wachten tot mijn pensioen om de wereld te ontdekken. In plaats daarvan besloot ik een manier te vinden om mijn werk en reizen te combineren.

De overgang naar een digital nomad-bestaan ging niet zonder uitdagingen. Ik moest een manier vinden om mijn inkomsten te behouden terwijl ik reisde en wennen aan een compleet nieuwe levensstijl. Maar stap voor stap werd het mijn nieuwe normaal.

Wie of wat inspireerde mij?

Ik haalde inspiratie uit andere digital nomads die hun leven via social media en blogs deelden. Het was bemoedigend om te zien dat het mogelijk was om online geld te verdienen en tegelijkertijd de wereld rond te reizen. Ook podcasts en boeken over locatie-onafhankelijk werken hielpen me om de knoop door te hakken.

Werk en dagelijks leven

In Nederland werkte ik als Senior Consultant voor een technisch detacheringsbureau, maar toen ik besloot om als digital nomad te leven, heb ik alles opgezegd, inclusief mijn baan. Ik begon als Virtual Assistant en breidde mijn diensten later uit naar mentoring voor aspirerende digital nomads. Nu begeleid ik anderen die ook de stap willen zetten naar locatie-onafhankelijk werken.
Mijn werkdagen zijn flexibel, maar ik probeer altijd van maandag t/m donderdag op een vaste plek te zijn zodat ik kan focussen op werk en de overige dagen gebruik ik om te reizen. En dit werkt perfect voor mij!

Hoogtepunten en valkuilen

Een van de grootste uitdagingen was het vinden van stabiliteit binnen een nomadisch leven. Hoe combineer je werk en reizen zonder dat het een chaos wordt? Daarnaast was het loslaten van een vaste woonplek een grote stap. Maar de vrijheid die ik ervoor terugkreeg, maakt alles meer dan waard. Hoogtepunten zijn de bijzondere mensen die ik onderweg ontmoet, de onverwachte avonturen en het feit dat ik elke dag mijn eigen leven kan vormgeven.

Mijn tips voor anderen

Voor wie droomt van een soortgelijk avontuur, is mijn advies: wacht niet tot het juiste moment, want dat komt nooit! Just do it! Je hoeft niet meteen je hele leven om te gooien. Start met een korte remote werkreis of combineer je huidige werk met een paar maanden in het buitenland. Zorg ook voor een goed financieel plan en bouw aan vaardigheden waarmee je online inkomsten kunt genereren.

Wat mij motiveert

Mijn grootste motivatie is de vrijheid om mijn eigen pad te kiezen. Dit leven heeft me niet alleen fysiek over de wereld gebracht, maar ook persoonlijk laten groeien. Ik heb geleerd om flexibel en veerkrachtig te zijn, nieuwe culturen te omarmen en steeds weer nieuwe uitdagingen aan te gaan.

Wil je mij volgen?

Ik deel mijn avonturen en praktische tips voor digital nomads via Instagram. Wil je zelf aan de slag met remote werken? Neem een kijkje op mijn website.

Stuur me gerust een berichtje als je vragen hebt!

Ik ben Alieke Ingerman, 37 en mijn laptop & ik reizen solo de hele wereld over als (parttime) digital nomad. Al 8 jaar combineer ik reizen en werken. Zo ging ik al lange tijd naar Azië, Costa Rica, Zuid-Afrika en woonde ik een tijdje in Spanje. Ik woon in Utrecht, maar ben ongeveer 50% van het jaar in het buitenland te vinden. Sinds 3 jaar run ik fulltime mijn bedrijf Working Remotely, waarbij ik reizen organiseer voor bedrijven en mensen op weg help met remote werken, zowel met blogs op workingremotely.nl als met coaching. Ik ben ook actief met kennis en inspiratie delen op LinkedIn en Instagram

Altijd al reislustig en wegwee gehad 

Van jongs af aan ben ik gek op reizen. Vanaf mijn 20e ging ik soloreizen en echt de wereld ontdekken. Ik houd van avontuur, culturen ontdekken en genieten van prachtige plekken. Ik skip al 10 jaar de winter in Nederland en vertrek dan naar een plek waar de zon schijnt. Dat is elk jaar een andere bestemming. Vorig jaar was het Kaapverdië voor 2 maanden, dit jaar was het Marokko en hopelijk begin 2026 Tanzania en Zanzibar. De wereld is zo groot en divers, ik wil altijd naar een nieuwe plek waar ik nog niet geweest ben. 

Heimwee heb ik nooit. Wel wegwee. Dat is het tegenovergestelde, maar minder bekend. Ik wil altijd weg. Ik heb nog nooit gehad dat ik tijdens een reis zin had om weer naar huis te gaan. Ook niet als ik een aantal maanden weg was. Ik blijf vaak relatief lang op een plek, niet even snel 5 dagen ergens heen, maar eerder 2 weken of een maand. Dan heb ik de tijd om die plek echt te leren en voel ik me al snel thuis. Daarnaast moet er voldoende tijd zijn om mijn online werk te doen en kan ik niet continu reizen of de toerist uithangen.

Van kantoor naar digital nomad life 

Ongeveer 8 jaar geleden begon ik reizen en werken vanuit het buitenland te combineren. Ik had een werkgever die heel flexibel was in je werkplek. Waar je werkte maakte weinig uit, als je je werk maar goed deed. Ik nam mijn verantwoording en genoot ondertussen van allerlei toffe bestemmingen. Zo ben ik een keer gaan overwinteren in Spanje voor 4 maanden. Tussendoor moest ik 1 keer terug naar Nederland, omdat ik eventmanager was en eindverantwoordelijk op locatie. Maar na die week in Nederland kon ik weer gaan en staan waar ik wilde. 

Van loondienst naar mijn eigen bedrijf

Ik ben altijd al een ondernemend (en ambitieus) type geweest en het ontstaan van Working Remotely ging heel organisch. Ik begon met blogs schrijven over werken op afstand en workations, wat al snel uitgroeide tot een online kennisplatform. Daarnaast kreeg ik ook uit mijn eigen netwerk verzoeken om reizen voor bedrijven te organiseren. Ik rook een kans en greep deze met beide handen aan, zegde mijn baan op, sprong in het diepe en werd ondernemer. Dat is nu bijna 4 jaar geleden. 

Bij Working Remotely komt alles voor mij samen. Liefde voor reizen, passie voor ondernemen, mensen helpen ook zo’n leven op te bouwen, netwerken en volledige vrijheid hebben. Het is geen gemakkelijke weg, en zeker niet zonder wat flinke hobbels, maar elke dag zin hebben in een nieuwe werkdag is het beste gevoel wat er is. Zeker als je die dag begint in een lekker zonnetje op een geweldige bestemming. 

De vrijheid om te werken waar je wilt

Voor mij is het allerbelangrijkste om te kunnen reizen wanneer ik wil. Met een volledig online bedrijf kan ik als eigen baas nu weg wanneer ik maar wil. Bijkomend voordeel van een bedrijf in de reisbranche en inmiddels een flink bereik hebben met mijn platformen, is dat ik betaald krijg om te reizen of uitgenodigd wordt, en het mij dus sowieso nooit geld kost. Of je nu wilt ontsnappen aan de winter of graag nieuwe plekken ontdekt, reizen levert je zoveel moois op.

Ik sluit emigreren nooit helemaal uit. Sterker nog, 3 jaar geleden ben ik naar Valencia vertrokken met het idee om daar te gaan wonen. Toen wilde ik mijn business nog richten op Spanje omdat het een populaire plek is voor remote werken en ik met veel Spaanse accommodaties samenwerk voor de reizen die ik organiseer, zoals je hier ziet https://workingremotely.nl/accommodaties/ . Maar na meerdere verzoeken voor samenwerkingen uit allerlei mooie plekken, zoals Curaçao en Zwitserland, besloot ik toch mijn thuisbasis in Nederland te houden. Maar Spanje kriebelt nog steeds, ik kijk elke week online voor een leuk plekje aan de kust met uitzicht op zee. Of misschien word ik wel verliefd op een plek tijdens een van mijn reizen. Wie weet! 

Hoe zorg je voor een remote baan?

De meest gestelde vraag, die ik ongeveer dagelijks krijg, is “hey Alieke, kun je mij helpen aan een online baan?”. Hoe graag ik die ook op een presenteerblaadje zou willen aanbieden, zo werkt het niet. Deze online banen liggen niet voor het oprapen en je moet er zelf de nodige moeite voor doen. Maar het is zeker niet onmogelijk, daar ben ik zelf ook een voorbeeld van. In loondienst, als freelancer of met je eigen bedrijf is er tegenwoordig echt heel veel mogelijk. Maar je moet het zien als proces en de juiste stappen zetten om dat remote leven en werken voor elkaar te krijgen. 

Ik ben single, maar nooit alleen

Voor iedereen die droomt van meer reizen, maar ook geen partner heeft zou ik zeggen: ga! Ga gewoon zelf op je reis en laat het je niet tegenhouden. Ik vind het heerlijk om alles zelf te kunnen beslissen. Misschien vind je het spannend, maar je zult ervaren dat je alleen op reis zo makkelijk nieuwe mensen ontmoet. Veel andere reizigers staan ook open voor sociaal contact. Ook reis ik tegenwoordig vaak met reisbuddy’s, vaak zijn dat ook digital nomads. Door de jaren heen ben ik zoveel leuke mensen tegengekomen op reis, dat het vrienden zijn geworden en we regelmatig samen een toffe reis maken. 

Leuk weetje over mij: deze week is het nieuwe seizoen van Onderweg Naar Liefde op NPO3 begonnen, waar ik aan meedoe. Op zoek naar de liefde in een camper in het buitenland. Benieuwd hoe dat gaat? Volg me dan op Instagram.

Mijn tips voor werken vanuit het buitenland

Houd je net als ik ook van reizen, vind je emigreren net een te grote stap, of wil je eerst een bestemming voor wat langere tijd verkennen? Dan is remote remote echt de uitkomst. Ik kan echt zeggen dat ik dolgelukkig ben met deze leefstijl, en gun dit iedereen. Ook als je wel volledig woont in het buitenland is een online baan ideaal, zeker als het voor Nederlandse klanten is natuurlijk. Dus als je hulp wilt met het vinden van remote werk of het omgooien van je leven zodat je ook meer vrijheid hebt om te reizen, kijk dan gerust op de website https://workingremotely.nl/hulp-bij-remote-werken/ voor inspiratie en manieren waarop ik je kan helpen. 

Wil je mij volgen?

Ik deel dagelijks verhalen over mijn leven of tips over werken op afstand. Op mijn LinkedIn gaat dat iets meer over de bedrijfsreizen en mogelijkheden bij werkgevers, op Instagram is het meer gericht op je op weg helpen met remote werken vanuit het buitenland. Neem gerust een kijkje en stuur me een berichtje als je vragen hebt! Of bezoek mijn website! 

Ik ben Arinda en ik had nooit een uitgestippeld emigratieplan. Wél gedachten en dromen over een leven in het buitenland, maar geen strategische checklist of meerjarenplan. Wat ik wél had, was een backpack en een nieuwsgierigheid die groter was dan mijn angst. In de zomer van 2013 vloog ik opnieuw naar de andere kant van de wereld voor een lange reis: India, Nepal, Singapore, Maleisië en Indonesië stonden op de planning. Reizen, ontdekken en niet weten wat de volgende stap zou zijn — dát was de vibe.

Wat ik toen nog niet wist: deze reis zou uiteindelijk leiden tot emigreren naar Indonesië en een compleet nieuw leven in Bali. Totdat ik een berichtje kreeg…

"Hé, je zit in Singapore. Ze zoeken een leerkracht op de Dutch International School. Iets voor jou?"

Ik had Singapore pas vier dagen gezien en tóch zag ik mezelf er wonen. Flarden van een film zag ik helder voor me. Ik gaf les op mijn slippers, wonend in een condo en slenterend langs Marina Bay. Die vacature bleef de rest van de reis hangen en de sollicitatiebrief had ik in mijn hoofd al geschreven. Eenmaal in Nederland solliciteerde ik en kreeg de baan. Maar keuzes hebben consequenties. Mijn relatie overleefde deze beslissing niet. Het was een moeilijke en zware periode, maar achteraf goed dat ik er doorheen ben gegaan. Dit was mijn kans om écht los te komen van Nederland en wat ik diep vanbinnen wilde.

Emigreren werkte voor mij als een filter
In december 2013 stond de verhuiswagen voor mijn deur in Nederland. Mijn afscheidsfeest was gevuld met lieve mensen die zeiden: "We komen je opzoeken!" Spoiler: dat gebeurde nauwelijks. Maar daar was ik helemaal oké mee. Sommige vriendschappen verwaterden, anderen verdwenen volledig. De mensen die écht bij me pasten zijn gebleven. Quality over quantity, dat wel.

Singapore was een wereld op zich: tropisch, strak georganiseerd en totaal anders dan Nederland. Apen die over de schoolmuren klommen, brooddozen stalen van kids en een klamme hitte waar je aan went. Qua emigratie werd alles voor me geregeld, dat gaf rust. Waar ik niet aan kon wennen was de afhankelijkheid van het openbaar vervoer. Ik miste mijn vrijheid om te gaan en staan waar ik wilde, mijn auto en mijn fiets. Maar werk? Dat was prima for the time being. Ik vond mijn draai snel, het werk pakte ik eenvoudig op en mijn collega’s waren toppers. Ze waren open, spontaan, we gingen uit eten, dansen en ik werd lid van een lokaal voetbalteam. De klik met één collega die boven me woonde was super fijn. Zij heeft mijn eerste maanden in Singapore gemaakt. Ook de reizen die ik maakte vanuit Singapore waren ge-wel-dig!

Maar ergens, toen ik thuis zat door een zware blessure aan mijn knie, begon het te wringen. Ik had veel tijd om te mijmeren. Het kwam niet door de school die niet goed was—integendeel, de Dutch International School is geweldig voor kinderen. Maar ik zat wéér vast in een schoolsysteem. Wéér binnen de lijntjes. En dat paste me niet.

Een klein jaar later kwamen er een paar trainers over uit Nederland. Eén van hen nam me apart van de groep, keek me aan en zei: "Arinda, zie jezelf als een vogel in een kooi waarvan het deurtje openstaat." Ik had het antwoord, maar nog niet het lef. Ik wist het. Ik moest weer gaan vliegen. Een aantal maanden na dat moment lag mijn ontslagbrief op het bureau van de directie. Het was weer tijd om mijn eigen pad te kiezen.

Rondzwerven over de wereld
Mijn emigratie was nooit een gepland traject, maar een serie keuzes op gevoel. Na Singapore reisde ik met mijn toenmalige vriend door Australië en Nieuw-Zeeland. Uiteindelijk belandden we in Cambodja, waar hij zijn eigen business bouwde en ik samen met een aantal NGO’s een teacher training opzette in Siem Reap. Een toffe nieuwe ervaring! Ondertussen startte ik met online lesgeven en ontdekte hoe fijn het was om écht naar het individu te kijken. Ook de vrijheid van het ZZP’en paste me. Brabant Wereldwijd kwam langs om ons leven te filmen. Je kunt het hier zien.

Na een klein jaar begon het knagen opnieuw. Mijn relatie liep in 2016 ten einde en ik wist: het is tijd om ergens anders heen te gaan. De enige vraag die ik mezelf stelde was: "Welke plek ken ik en voelde goed voor me?" Ik wist het! Zonder plan, met drie dozen, een backpack én online werk vertrok ik naar Bali.

Opeens woonde ik op een Indonesisch eiland
Eind 2016 kwam ik aan op Bali en in Canggu voelde het destijds super goed. Rijstvelden, restaurantjes, surfen, m’n brommertje, wat barretjes en relaxte mensen. Niets van wat er anno 2025 nog van over is. Dingen vielen op z’n plek. Eind 2017 ontmoette ik daar mijn Indonesische man, Aldo. Ik moet toegeven, dat maakt het leven in Indonesië écht een stuk makkelijker. Hij regelt alles qua bureaucratie, dingen waar ik anders op zou vastlopen. Ik begrijp de logica hier gewoonweg niet.

Maar een relatie met iemand uit een andere cultuur neemt uitdagingen met zich mee. In het begin was het één groot avontuur! We zetten samen onze surfschool (surfwithaldo.com) op, reisden met de auto over verschillende Indonesische eilanden, surften veel en deden gewoonweg waar we zin in hadden. Go with the flow! Toen Joya (’20) werd geboren, werden voor mij de verschillen pas écht zichtbaar. Opvoeding, cultuurverschillen, taal, familiebanden… Weer een heel ander avontuur!

Wie of wat inspireerde mijn emigratie?
Ik heb nooit een grote inspiratiebron gehad. Geen emigratiecoach. Geen plan. Ik volgde mijn gevoel. Het liep zoals het liep. Facebookgroepen hebben me destijds geholpen met het verzamelen van informatie, blogs, netwerken ook, maar de meeste stappen zette ik intuïtief.

Van leerkracht naar ondernemer
In Nederland was ik leerkracht en coördinator op een basisschool in Dordrecht. In Singapore opnieuw en daarna werd ik ZZP’er in online onderwijs. Ik heb nog een bedrijfje gehad in het maken van postkaarten op papier van bananenplanten, schreef blogs voor een reiswebsite en maakte YouTube video’s. Nu ik moeder ben is het leven anders.

Samen met Kelly, een Nederlandse vriendin die ik op Bali ontmoette in 2021, zette ik EigenReis op. EigenReis is een online Nederlandse school voor onze eigen kids, die van jou en anderen over de hele wereld. Dit is wat ontzettend dicht bij mijn hart ligt! Daarnaast doe ik hier en daar nog wat voor onze surfschool (surfwithaldo.com).

Mijn dagen? Geen dag is hetzelfde.
De afgelopen anderhalf jaar heb ik keihard gewerkt om EigenReis op de kaart te zetten. Ik zie dat als een waardevolle investering voor de toekomst (van onze kinderen). Nu het grootste deel qua ontwikkeling achter de rug is, voelt het alsof er een nieuwe fase aankomt.

Mijn kinderen, Joya (’20) en Lenn (’22), zijn de allergrootste drijfveer geworden achter wat ik doe. Zoals je ziet aan mijn verhaal, passen de muren van een schoolgebouw mij niet, maar zit onderwijs in mijn bloed. Mede daarom wil ik wat anders voor mijn eigen kids én voor alle kinderen die ook iets anders nodig hebben. Ik probeerde een onderwijsoplossing te vinden in de omgeving, maar kreeg kortsluiting en dacht: “Weet je? Ik ga dit zelf doen!” Precies dezelfde gedachte als op 14-jarige leeftijd, maar nu met een backpack vol (onderwijs)ervaring. De reis naar dit punt toe en de timing, het klopt!

Hoogtepunten & valkuilen
Op dit moment speelt één vraag constant door mijn hoofd: Waar bouwen we ons eigen thuis? Bali is prachtig, maar is dit dé plek om te settelen? Misschien een ander eiland?

Ik zit in een fase waarin mijn dromen steeds scherper worden. Niet door te forceren, maar door ruimte te nemen, te mijmeren en het vanzelf te laten ontstaan. Ik zie een rustige plek voor me, dorps, waar onze kinderen vrij kunnen opgroeien. Een thuisbasis waar ze kunnen buiten spelen, rennen, ontdekken en later ook surfen. Misschien een (EigenReis) hub – een plek waar thuisonderwijs en worldschooling samenkomen, met alle vrijheid om te reizen. De vorm is nog niet helder en dat is oké. Zoals altijd vertrouw ik erop dat het antwoord vanzelf komt.

Mijn leven is continu in beweging. Van solo-emigrant naar partner, moeder en ondernemer. Het blijft aanpassen en opnieuw vormgeven. Dat past me! Mensen vragen weleens: "Waar zie je jezelf over vijf jaar?" Ik weet het niet en dat is prima. Wat ik wél weet is dat waar je ook gaat, je altijd jezelf meeneemt. Het gaat niet om het perfecte plaatje op de socials of het leven van een ander 1:1 overnemen. Ik heb fouten gemaakt, niet altijd de meest handige keuzes, mensen pijn gedaan en geleerd om sneller te zien wat (voor mij) klopt en wat niet.

Als je op een splitsing staat in je leven, is een van de meest belangrijke vragen die telt: Wat wil ik écht en wat past mij? Die vraag beantwoord ik het liefste in stilte. Schrijvend in mijn dagboek, zodat mijn gevoel helder wordt. Mijmerend op mijn surfplank kan ook. Tegenwoordig is ChatGPT ook een erg goede vriend van me geworden. Ook zit er veel schoonheid in het (nog) niet weten, want daar is vrijheid.

5 dingen die ik had willen weten voordat ik emigreerde, waar jij misschien iets aan hebt en ik als reminder voor mezelf opschrijf:

• Stop met het kopiëren van andermans leven. Inspiratie is tof, maar past dat plaatje van een ander bij mij? En mijn gezin? Vraag jezelf altijd af als je andermans socials ziet: "Is dit wel echt? Wat is het verhaal erachter? Wat als het filter wegvalt?” Kijk eens met een Human Design-bril naar jezelf (en het gezin).
• Durf los te laten. Angst voor verandering is normaal. Maar weet je wat erger is? Spijt van de dingen die je niet deed omdat je bang was. Wil je later echt achter de geraniums zitten klagen? "Ja, maar mijn baas gaf maar 21 dagen verlof, dus ik kon niet op wereldreis." Of erger nog: "Ja, maar hij had me nodig, dus ik kon niet emigreren."
• Zorg voor een financiële buffer. Koop met geld je vrijheid. Een buffer geeft de ruimte om fouten te maken, om te leren en om kansen te grijpen. Maar eerlijk? Ik had veel eerder willen snappen hoe geld écht werkt en voor mij kan werken.
• Niks is voor altijd. Als iets niet werkt, verander je koers, pas je je plan aan of ga je terug naar waar je vandaan kwam. En nee, dat is geen falen. Het betekent simpelweg dat het op dát moment (nog) niet de juiste match was. En dat is helemaal oké – ook al krijg je de onvermijdelijke "Zie je wel" of "Ik zei het toch" blikken. Laat ze maar praten!
• De wereld is de allerbeste school. Reizen, emigreren en ondernemen hebben me meer geleerd dan welke school of studie ooit kon. Niet dat ik veel tijd in schoolbanken heb doorgebracht – muren van een schoolgebouw hebben me altijd beperkt. Maar als ik iets eerder had willen leren? Dan was over mindset en geld. Want dát verandert alles.

Wat nu? Geen idee, maar je kunt me volgen!
Ik voel dat er weer een verandering aankomt. Wat? Dat is nog niet concreet. Maar ik deel het, zoals altijd, zo eerlijk en open mogelijk op Instagram via @eigen.reis. Onze surfschool check je op @surfwithaldo. Zie onze Website Eigen Reis voor meer informatie over online onderwijs. 

Tof dat je de tijd hebt genomen om mijn verhaal te lezen! Wie weet haal je er iets uit voor jezelf. Ik vind het altijd geweldig als mensen hun gedachten en dromen met me delen via DM. Waar een droom is, is een weg. Altijd.

Warme groet vanaf Bali,
Arinda Hoffland.

P.S. Mignon, bedankt dat je me vroeg om deze blog te schrijven. Voor mij was dit een waardevol reflectiemoment – precies op het juiste moment en wat een reis! Supertof dat jij met Dutchies Emigreren een platform creëert waar eerlijke, persoonlijke en inspirerende verhalen samenkomen. Geen perfecte plaatjes, maar échte ervaringen van mensen die hun eigen pad kiezen. Mooi dat je anderen hiermee helpt om hun eigen emigratieverhaal te vormen.

Ik ben Roos en samen met mijn partner Ty (39) en kinderen (2 en bijna 4) wonen we sinds twee jaar in Zuid-Spanje, in een klein surfersdorp aan de Atlantische oceaan. Maar dit verhaal begint eigenlijk veel eerder - met een koffer, 3000 euro en een droom die iedereen 'onrealistisch' noemde.

Van de boerderij naar Bondi Beach: mijn eerste sprong

Na mijn afstuderen aan ArtEZ Fashion Masters verkocht ik mijn (kleine) hebben en houden en vertrok naar Sydney, Australië. Het idee kwam van mijn beste vriendin: "Daar kunnen we wel werk vinden." Zes maanden, dachten we. Die zes maanden werden uiteindelijk tien jaar. Ik ging samen met haar, en later volgde mijn toenmalige Nederlandse vriend.Toen ik voor het eerst mijn voeten zette op Bondi Beach wist ik meteen: ik ga nooit meer naar Nederland terug. Dat mensen ZÓ kunnen leven - bij de oceaan én bij de stad - ik wist niet wat ik zag.

Voor het eerst voelde ik hoe het leven ook kon zijn. Maar die droom van samen een nieuw leven opbouwen viel anders uit dan verwacht. Mijn vriendin vertrok al na drie maanden, en mijn lange relatie ging uit - hij wilde terug naar Nederland en ik niet. Dat was zwaar.

Opeens was ik 'alleen' in Australië, niemand die mijn voorgeschiedenis kende. Een periode van rouw om mijn vorige relatie, en mijn eigen weg vinden op eigen voeten. Maar soms moet je alles verliezen om te ontdekken wie je werkelijk bent. Toen ontmoette ik mijn partner, en toen ik hem vroeg wat hij uit het leven wilde halen, zei hij: "Ik wil nooit saai worden." We hebben altijd bij dat motto geleefd.

De sprong naar het onbekende (met een baby van 8 weken)

We woonden op verschillende plekken in Australië en de laatste drie jaar in Byron Bay - ons kleine paradijs. Maar toen ik zwanger was van mijn tweede kind liep ons huurcontract af. We besloten dat het tijd was voor een nieuw avontuur - zelfs in het paradijs kun je te comfortabel worden. We hadden al jaren plannen om onze dromen na te jagen, maar voelden dat we uit onze veilige wereld moesten stappen om daadwerkelijk all-in te gaan.

We verkochten (wederom) ons kleine bezit, pakten wat spaargeld en vertrokken met 3 dozen, 3 surfboards, een peuter en een 8 weken oude baby naar Nederland. Daar kochten we een oude camper om Spanje te verkennen.

Bang? Eigenlijk niet. Ik was waarschijnlijk naïef. Ik vertelde mezelf dat de reis naar Spanje voor een paar maanden zou zijn, daarna weer terug naar Australië. Maar aangezien we alles verkochten - meubels, auto's - denk ik dat ik onderbewust al wist: dit wordt een langer avontuur.

De realiteit van dromen nastreven (spoiler: het is niet altijd Instagram-waardig)

Die maanden in de camper waren zowel fantastisch als een uitdaging. Voordat we kinderen hadden, reisden we een jaar in een oude Chevy door Amerika - toen konden we doen waar we zin in hadden, wild kamperen... Dit was anders.

Een piepverse baby die niet sliep, een camper zonder airco en geen plan. Wat we ons hadden voorgesteld matchte niet erg met de werkelijkheid.

En toch...

Na vijf maanden reizen stuiten we spontaan op onze nieuwe woonplek: Los Caños de Meca. Een mooi en rustig surfersdorpje waar weinig gebeurt behalve surfen. Direct naast een nationaal park, geen hoogbouw, prachtige rotsachtige stranden. Het voelde alsof we Byron Bay binnenstapten in de jaren 70.

Van succesvolle carrière naar onzekerheid

In Australië had ik een goede baan als mode-ontwerpster. Zes jaar gestudeerd, een mooie en succesvolle carrière opgebouwd. Een grote stap om dat vaarwel te zeggen.

Maar zoals velen van ons weten: als je eenmaal een droom hebt, is het onmogelijk om die te negeren.

In 2017 startte ik mijn eerste onderneming: mijn eigen zwemkledinglijn, gecrowdfund. Fantastisch, maar ook confronterend. Ik had mijn baan opgezegd en was all-in gegaan - maar niet met een strategisch plan. (Dit lijkt een patroon in mijn leven.)

Toen de loonstrook stopte en mijn spaargeld opraakte, werkte ik uiteindelijk meer terwijl ik minder verdiende. Dát was mijn echte omslag: ik wilde erachter komen hoe leuk en makkelijk ondernemen kan zijn - en financieel succesvol.

Rust in onzekerheid

Mijn tolerantie voor onvoorziene omstandigheden is enorm gegroeid. Een klapband met de camper, een kapotte versnellingsbak, een kind dat naar het ziekenhuis moet in het buitenland - niet makkelijk, vaak vervelend, maar ik kan er veel beter mee omgaan.

Hetzelfde geldt voor financiële onzekerheid. Het tegenovergestelde doen van wat mij is geleerd: "sparen en zorgen dat er altijd genoeg is, want je weet maar nooit." Natuurlijk goed advies, maar ik wilde mezelf uitdagen om rust te vinden in het onzekere.

Wij hebben het wel in extreme vorm gedaan: allebei ons werk opgezegd, maar een klein beetje spaargeld, naar de andere kant van de wereld verhuizen, geen duidelijk plan én net een baby gekregen. Ik denk ook wel vaak: "What the hell zijn we aan het doen...!"

Maar dat daagt je ook uit om altijd weer met oplossingen te komen, nooit bij de pakken neer te zitten en een team te blijven.

Hoe mijn leven er nu uitziet (en waarom het de moeite waard was)

Mijn leven is goed: er is 's ochtends nooit haast, we ontbijten samen, ik werk een paar uur, ga surfen, de kids zijn om 14:30 thuis, dan gaan we naar het strand. De dagen zijn lang en zonnig.

Maar ik ga niet doen alsof het altijd makkelijk is. Geen financiële zekerheid, mijn man en ik zijn beiden in het diepe gesprongen - dat vergt lef. Ik ben trots dat we ondanks obstakels en onzekerheden zoveel moois hebben bereikt.

Als ik zie hoe blij mijn kinderen zijn, spelend in de golven, helemaal zichzelf, dan weet ik dat we ze geven wat ze het liefst willen: ouders die tijd voor ze hebben, natuur en vrijheid.

Miraculeus zijn we inmiddels twee jaar doorgekomen met heel weinig werken en toch een rijk leven leiden. We hebben rijkdom op een andere manier gedefinieerd: tijd is onze nieuwe rijkdom.

Wat ik nu doe

In de afgelopen acht jaar heb ik een framework gecreëerd waarbij ik vrouwen met een droom help die om te zetten in een freedom-first onderneming. Ik vind het superleuk werk en een voorrecht wanneer vrouwen hun dromen met mij delen en we samen een uniek pad uitstippelen.

Want hier is wat ik geleerd heb: iedereen heeft een unieke droom om een reden. Jouw verhaal, jouw achtergrond, jouw "rare" ideeën - dat zijn niet je beperkingen, dat zijn je superkrachten.

De eerste vragen die ik altijd krijg zijn: "Is mijn idee goed genoeg? Kan ik er geld mee verdienen? Waar moet ik beginnen?"

Mijn tips voor jou 

Je hebt een droom met een reden. Je hebt een unieke levensvisie met een reden. Blijf er niet over dromen, maar ga je tenen in het water dompelen.

Je hoeft niet zoals wij alles-of-niets te doen, maar ga kleine stappen zetten. Als je droomt van ander werk, kom er door kleine stapjes achter:

1. Vind je het leuk om te doen?
2. Willen mensen het hebben?
3. Willen mensen ervoor betalen?

Drie simpele vragen die je op weg kunnen helpen.

En wees niet bang om te proberen - daar is het leven voor! Uitproberen en weer aanpassen, met je kompas gericht op je hart. 

Als je ook benieuwd bent hoe je jouw unieke droom werkelijk kunt maken, dan help ik je graag verder. Kom meer te weten over mijn werk.

Groetjes,

Roos Van Nederland → Australië → Spanje
Bewijs dat jouw "onrealistische" droom misschien wel je beste idee ooit is