vanlife

Ben jij nieuwsgierig naar het leven in het buitenland?


Droom je van een nieuw avontuur over de grens, of wil je weten hoe anderen hun emigratie of wereldreis beleven? Hier vind je inspirerende verhalen van Dutchies die hun dromen hebben waargemaakt, inclusief alle ups en downs die daarbij horen.

Van praktische tips en eerlijke ervaringen tot herkenbare uitdagingen en unieke inzichten: onze blogs nemen je mee in de wereld van emigreren en langdurig reizen.


Laat je inspireren en onthoud: als hij of zij het kan, dan kan jij het ook!

LEVEN IN EEN ZELFGEBOUWDE CAMPER: OP PAD DOOR EUROPA MET ONZE HOND MOLLY EN KAT SNOWY

Hi allemaal! Wij zijn Helena (NL) en Tommaso (IT). Sinds december 2023 reizen we fulltime in onze zelfgebouwde camper, samen met onze hond Molly en kat Snowy.

Sinds 2022 delen we onze avonturen over leven in een camper, reizen met huisdieren en onze camperreis door Europa via Instagram en Polarsteps. 


Onze weg naar het camperleven

In 2022 zijn we drie maanden op reis geweest om te ontdekken of fulltime leven in een camper iets voor ons zou zijn. We wilden ook testen of er nog aanpassingen nodig waren voordat we langdurig konden reizen. De reden voor onze beslissing? De afgelopen jaren waren medisch zwaar, en ondanks onze hoop en inspanningen met IVF bleef onze kinderwens onvervuld. Na een hysterectomie moesten we een andere invulling aan ons leven geven. We besloten een sabbatical te nemen en de wereld te verkennen.


Ons proces begon met het verhuren van ons huurhuis via huisbewaring, wat ons financiële vrijheid gaf. Daarnaast namen we onbetaald verlof voor een jaar, en door nog openstaande vakantiedagen konden we eerder vertrekken. Onze tip? Maak dingen bespreekbaar met je werkgever, want er is vaak meer mogelijk dan je denkt!


Een emotionele stap was het afscheid nemen van familie en vrienden en het achterlaten van de zekerheid van ons dagelijkse leven. Maar zodra alles geregeld was, voelden we vooral opluchting en een enorme zin in het avontuur.




Inspiratie en begeleiding

Tommaso kwam met het idee voor een sabbatical. Het besef dat we ons leven een andere invulling moesten geven, inspireerde ons om ons eigen pad te kiezen. Dat pad bracht ons onverwachte vrijheid en groei. We vonden veel praktische hulp via overlanding-communities op Facebook, waar andere reizigers hun ervaringen en tips deelden.


Werk en dagelijks leven

Voor onze reis werkte Helena als verzorgende in de gehandicaptenzorg en het ziekenhuis, terwijl Tommaso als QHSSE-officer verantwoordelijk was voor kwaliteit, gezondheid, veiligheid en milieu binnen het bedrijf waar hij werkte. Nu werken we niet en leven we van ons spaargeld. Het leven onderweg kost veel minder dan het leven thuis in Nederland. Onze dagen bestaan uit genieten van de natuur, lange hikes, kajakken en het ontdekken van nieuwe plekken. We overnachten meestal off-grid en vinden onze plekken via apps als Park4Night en iOverlander.


Hoogtepunten en uitdagingen

Het aanpassen aan een nieuw ritme en het constante reizen waren in het begin uitdagend. De onzekerheid over overnachtingsplekken en een balans vinden tussen avontuur en rust was soms lastig. Maar we leerden flexibel zijn, de druk los te laten en te genieten van kleine momenten.

Hoogtepunten? Wakker worden tussen de luchtballonnen in Pamukkale, de gastvrijheid in Turkije, en hikes in Georgië omringd door adembenemende natuur. Ook de ontmoetingen met andere reizigers en het ontdekken van verborgen plekjes hebben een onuitwisbare indruk achtergelaten.




Onze tips voor anderen

Begin gewoon! Wacht niet op het perfecte moment, want dat bestaat niet. Bereid je goed voor, maar laat angst of twijfels je niet tegenhouden. Controleer visumvereisten en verzekeringen ruim van tevoren, maak contact met locals en investeer in een betrouwbare camper die off-grid kan staan.


Wat ons inspireert en motiveert

Elke dag biedt nieuwe kansen om te ontdekken, leren en groeien. De vrijheid om zelf te bepalen waar we naartoe gaan, geeft ons ruimte om te dromen. Ontmoetingen met andere reizigers maken ons avontuur nog waardevoller en zorgen voor blijvende vriendschappen.

Dit avontuur heeft ons persoonlijk veranderd. We waarderen eenvoud en kleine dingen meer, zijn veerkrachtiger geworden en hebben geleerd het leven te omarmen zoals het komt. Het heeft ons als team sterker gemaakt en dichter bij elkaar gebracht.


Wil je ons volgen?

Benieuwd hoe het leven in een camper eruitziet? Volg ons op @4pawson4wheels voor foto’s, verhalen en inspirerende momenten onderweg. Heb je vragen? Stuur ons gerust een berichtje!

"je kan het ook altijd eerst een half jaar testen en je dan pas uitschrijven"

Rondreizen door Europa: Met onze poezen op avontuur

Wij zijn Stef en Eef en samen met onze twee avonturenpoezen Luna & Willy trekken we met onze camper door Europa. Sinds 2023 delen we onze ervaringen over rondreizen door Europa met een camper en reizen met huisdieren via Instagram  @4travellers1van,

In deze blog vertellen we ons verhaal: waarom we voor dit vrije leven hebben gekozen, hoe het is om in een camper te wonen en reizen en nog veel meer... 


Onze weg naar the happiness
Allebei zijn we al vroeg besmet met het reisvirus. We hebben altijd veel plezier gehaald uit het ontdekken van nieuwe landen en het beleven van avonturen. Ik (Eef) heb in Zwitserland, Barcelona & Californië gewoond en heb altijd gevoeld: ik ga weer naar het buitenland. We hadden beide goede banen, een mooi koophuis en fijne mensen om ons heen, maar die kriebel werd steeds groter. We willen meer natuur om ons heen, ontdekken en echt leven. Toen we te maken kregen met gezondheidsproblemen, kregen we steeds meer een gevoel van onrust, is dit het leven nou? Wat zijn we nou eigenlijk aan het doen? Het kon niet langer, en dus gooiden we het roer helemaal om.




Dan begint de fun, waar begin je en hoe pak je zoiets aan?
Er komt zoveel op je af, maar toch bleef de drang naar vrijheid en avontuur groter dan de onrust van alles wat je moet regelen. Dus we beklommen deze berg stap voor stap. Elke maandagavond zaten we samen aan de keukentafel met onze avonturenmap te brainstormen, lijstjes te maken en scenario’s uit te schrijven. We wilden de poezen heel graag meenemen dus werd het idee ‘camperleven’ geboren, zo konden we en reizen, en konden de poezen mee. Ik had contact met een andere vanlifer die al jaren reist met haar kat en zo was het ineens een mogelijkheid om het allemaal te doen. Poezen trainen werd aan de to-do-lijst toegevoegd en ook het zoeken van een camper, wat een grotere uitdaging was dan verwacht. Uiteindelijk vonden we op de valreep ons paleisje op wielen. Deze hebben we natuurlijk wel heel gezellig en knus gemaakt, het werd immers toch ons huis. We hebben eerst onderzocht of we het huis konden verhuren, maar eigenlijk wilden we helemaal vrij zijn en voor onbepaalde tijd kunnen vertrekken dus was het voor ons, ondanks dat de stap daardoor nog groter voelde, de beste keuze.


Afscheid is bitterzoet
Voor vertrek hadden we een buswarming georganiseerd. Het was een zondagmiddag in oktober en bizar warm en zonnig voor die tijd van het jaar. (Bijna) al onze familie en vrienden waren er, om de camper te zien, ons te verlossen van spullen die we niet mee konden nemen en ons nog een keer gedag te zeggen. Ik denk dat een bruiloft ook wel zo voelt, de dag vloog voorbij en we hebben allebei nog nooit zo veel liefde ervaren als op die dag. Er was een taart gemaakt in de vorm van onze camper, een lied geschreven voor ons en er waren speeches. Een van onze vrienden is chefkok en die heeft speciaal voor ons een eigen camper kookboek gemaakt. Zelfs Stef had tranen in zijn ogen. Het voelde bitterzoet.


Wie of wat inspireerde je?
Toen we dit idee voor het eerst hadden en we het er met mensen om ons heen over hadden werd het toch een beetje gezien als “ja leuk, you wish” of “komen zij weer met hun gekke idee”. In onze omgeving zat iedereen heerlijk comfortabel in het maatschappelijke norm, dus voelden we ons ook heel snel een beetje raar of anders. Maar toen kwam Betoeterd op ons pad, een festival voor vanlifers. Daar leerden we zoveel mensen kennen die dit al deden en werden we begrepen, dit was zo fijn en heeft uiteindelijk geholpen met de knoop doorhakken. Ik las toen ook het boek van Valerie Cook “Leven zonder Plan B ” en op Instagram hadden de algoritme-goden ineens door dat we inspiratie wilden en verschenen er steeds meer mensen (via o.a. Dutchies Emigreren) die het al deden, die hun eigen leven leven, op onze feed. We waren niet alleen, het kan wel anders. Gelukkig waren onze vrienden en familie (uiteindelijk) ook heel supportive hoor. Ze houden van je en willen je graag in de buurt hebben en hebben het beste met je voor.


Werk en dagelijks leven
In Nederland werkte ik als Salesmanager bij een grote recruitment organisatie. Een commerciële corporate omgeving. Na mijn burn-out wilde (en kon) ik dit absoluut niet meer. Ik was er goed in, maar ik was zo ver bij mezelf vandaan gekomen. Ik miste creativiteit, natuur, zingeving en vrijheid. Stef werkte als project manager, maar ook hij had hier helemaal geen plezier meer in. We werden geleefd in plaats van dat we leefden. We zijn nu zzp’er’s en hebben een veel betere balans. Ik werk als fotograaf en creatieve duizendpoot (bloggen, content creatie etc). Stef werkt als copywriter en transcriber, hij traint AI modellen en is aan het onderzoeken waar hij nou echt blij van wordt. We zijn ook bezig met onze blog en website waarbij we anderen inspireren dat het wel anders kan, en handige tips delen voor camperaars en vanlifers (met katten) to be.

Elke dag ziet er bij ons anders uit; het ligt eraan of we reizen naar een nieuwe plek of even op dezelfde plek staan. We hebben laatst een story takeover gedaan dus kijk daar vooral even als je visuals wilt ;) Op “regeldagen” halen we boodschappen, vullen we de watertank en legen we de wc. We proberen verder om iedere dag wel even te hiken in de natuur, en te mediteren in de zon. We werken wat en gaan natuurlijk met de poezen op avontuur. De dagen vliegen voorbij, het is heerlijk om het grote deel van je dag buiten te zijn en lekker te vertragen, we hebben geen haast.


Hoogtepunten en valkuilen
Het is echt een rollercoaster, de highs zijn heel high en de lows kunnen erg low voelen, en vaak liggen ze dicht bij elkaar. Op sommige dagen kan ik wel huilen van geluk als we weer een magische zonsondergang zien, dan knalt mijn hartje uit elkaar van dankbaarheid. Niet veel later kan zomaar de steel van de pan afbreken en het hele kookstel onder water staan waardoor je keuken is veranderd in een waterballet en het avondeten een banaan wordt... Alles is een extra grote logistieke uitdaging en je komt je zelf heel hard tegen. Het kan soms heel klein voelen, vooral als het dagenlang regent, dan zit je goed op elkaars lip. Als het ’s nachts dan ook nog heel hard waait, dan is het een gezellige boel. Zodra het waait verandert de camper namelijk in een wiebelend zeilbootje op zee en kan je je nachtrust wel gedag zeggen. Tja we wilde meer met de natuur leven he ;)


We merken nu we wat langer onderweg zijn dat de vele keuzes die je steeds moet maken op een gegeven moment slopend worden. Waar gaan we overnachten? Waar kunnen we onderweg boodschappen doen en water halen? Voor hoe lang moeten we boodschappen halen? Soms hadden we dagen achter elkaar zo veel gave plekken en bijzondere avonturen dat we ‘s avonds niet meer wisten wat we in de ochtend hadden gedaan. Het klinkt misschien gek, want dit is ook juist waarom we er zo van houden, die vrijheid en verandering, maar op een gegeven moment begon het ons een beetje op te breken. Je wordt ‘reis moe’ en vergeet bijna te genieten van al het moois om je heen. Nu reizen we veel langzamer, zo hebben we ook wat meer integratie tijd. We staan langer op een plek en dat doet ons beide heel erg goed. De “fomo” (van Eef) is er een beetje vanaf.
Maar het is het allemaal waard hoor. Het leven onderweg is fantastisch en voor ons ultieme vrijheid. 


De mooiste momenten zijn voor ons toch wel de bizar mooie plekken waar je slaapt. Je komt op plekken waar je anders nooit zou komen en in slaap valen onder een deken van sterren in the middle of nowhere tussen wildlife is zo bijzonder. De vrijheid is onbetaalbaar, de wereld is zo ongelofelijk mooi, de natuur blijft ons verassen en de meeste mensen zijn zo lief en behulpzaam. De ontmoetingen met gelijkstemden die je hebt onderweg blijven we ook zo bijzonder vinden. Je ontmoet elkaar als vreemden en binnen een uur zit je bij elkaar binnen spelletjes te spelen, om het kampvuur te dansen en te kletsen over de zin van het leven.


Wat voor geluk vinden we onderweg?
We vinden ook veel geluk in de poezen te zien genieten. En, okay, we hebben ook nog wel een paar bucketlist jawdropping momenten waarvan we soms nog steeds niet geloven dat ze echt zijn gebeurd: met de poezen dolfijnen kijken op het strand in Portugal, walvis safari in Andoya, wlanden en rendieren die voor je uit rennen op een verlaten weg in Zweden, oud en nieuw vieren bij een verlaten mijn met oliebollen op het kampvuur, galopperen door de bergen, op berensafari, muskoxen zien in zweden, badderen in een natuurlijke hotspring in Spanje en het noorderlicht boven je te zien dansen terwijl je omringd wordt door de mooiste natuur.



Mijn/Onze tips voor anderen
Volg je hart, take the leap! Er gaat nooit een perfect moment komen en wacht niet tot later, want later is helemaal geen gegeven.
Voel je dat je het echt wil? Vertrouw dan op jezelf en heb vertrouwen dat de stappen zich gaandeweg zullen ontvouwen. Je hoeft niet gelijk morgen je huis te verkopen en een nieuwe baan te hebben. Maak het concreet en klein en begin gelijk vandaag met een klein stap, al is het maar het aanschaffen van een avonturen map of het in elkaar knutselen van een vision board. Laat je niet tegenhouden door beperkende overtuigingen (van anderen). Het is jouw leven en het leven is veel te kort, dus ga het nu leven.


We gunnen je de moed om je dromen te volgen, creëer een leven dat bij je past. Ook als het moeilijk voelt, je leeft voor jezelf, kom daar steeds op terug. En als je hier wat extra motivatie en inspiratie voor nodig hebt stuur ons gerust een dm ;)


Wat mij/ons inspireert en motiveert
We halen onze energie en motivatie uit de natuur om ons heen en de kleine dingen. Als je vertraagt ga je veel meer genieten van al het kleins om je heen, en dan besef je dat al dat kleins eigenlijk heel veel groots is. De zonsopkomsten, de wandelingen buiten in de natuur, de poezen knuffels, de wildlife die je onderweg tegenkomt en ook de verbindingen met (nieuwe) vrienden. Je bent veel langer, intenser en op een andere manier met elkaar samen. Je bouwt veel diepere herinneringen op in plaats van even snel een koffietje doen in Nederland, want druk druk druk ;)


Dichter bij elkaar en dichter bij de natuur
Het avontuur heeft ons zeker veranderd. Het heeft ons dichter bij onszelf en bij elkaar gebracht. We leven veel meer in het moment en op gevoel. We voelen ons beide letterlijk meer onszelf. Zoveel blijer en vrijer. We besteden onze tijd aan de dingen waar we blij van worden en door dit avontuur aan te gaan hebben we de ruimte en vrijheid voor onszelf gecreëerd om te ontdekken wat we nou eigenlijk echt willen in het leven. It's a work in progress en we groeien elke dag.


Wil je ons volgen?
We delen onze avonturen, verhalen, foto’s en (reis)tips van ons vrije leven onderweg op Instagram @4travellers1van . Neem gerust een kijkje en stuur ons een berichtje als je vragen hebt of een extra dosis enthousiasme en motivatie kan gebruiken om
ervoor te gaan!

Gewoon gaan! De eerste stap zetten is het belangrijkst 

Van koudwatervrees naar Puglia: Onze  weg naar een nieuw leven in Italië

Wat doe je als je droom ineens spannend wordt? Als emigreren niet langer alleen voelt als verlangen, maar ook als twijfel, angst en loslaten? In Van koudwatervrees naar Puglia: onze weg naar een nieuw leven in Italië nemen we je mee in ons eerlijke emigratieverhaal. Over plannen die veranderen, een jaar reizen met een camper, het volgen van je gevoel én uiteindelijk het vinden van een plek die voelt als thuis. Een persoonlijk verhaal over emigreren met kinderen, liefde op het eerste gezicht met Puglia en de moed om opnieuw voor je droom te kiezen, zelfs als dat betekent dat je alles achterlaat wat vertrouwd is.


Voorstellen

Het is mei 2022 en ons huis staat te koop. Niet zonder reden: we willen emigreren naar Zuid-Spanje. Een leven opbouwen onder de zon.. we dromen en maken plannen, in de overtuiging dat ons huis binnen no-time verkocht zal zijn. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. Na een paar kijkrondes krijg ik koudwatervrees. Ik ben een gevoelsmens en opeens voelt het niet meer goed. Terwijl we in de tuin zitten, zeg ik tegen Ben: "We kunnen ook eerst een tijdje gaan reizen, dan zien we daarna wel verder." Ben vindt het nogal impulsief, maar eerlijk is eerlijk: zo zijn wij nu eenmaal. De volgende ochtend bellen we de makelaar en halen we het huis direct uit de verkoop.


Het roer om: een jaar in de camper

We maken een nieuw plan. Op 1 november 2022 is het zover. Ons huis is niet verkocht, maar verhuurd. Ben neemt een sabbatical en we gaan er een jaar tussenuit. Met twee kinderen, een kat en onze camper trekken we de wijde wereld in.

We rijden in één streep door naar Zuid-Spanje om de oversteek naar Marokko te maken. Daarna volgt Portugal en trekken we weer door Spanje. Aan emigreren denken we op dat moment niet echt meer; we willen vooral genieten van de reis en vertrouwen erop dat ons gevoel ons zal brengen waar we uiteindelijk horen te zijn.




De ontmoeting met Puglia

Maart 2023. We komen aan op Sardinië – wat een prachtig eiland! Na Sardinië volgt Sicilië en van daaruit steken we over naar het vasteland van Italië. En dan komen we aan in Puglia. Het is liefde op het eerste gezicht. "Wat voelt dit goed," zeggen we tegen elkaar. We blijven maanden in Italië hangen. Hoewel we eigenlijk ook Albanië en Montenegro willen zien, trekt Puglia ons steeds weer terug. We genieten van de mensen, het eten en de overweldigende natuur. De vraag begint te borrelen: Zouden we hier willen wonen? Willen we onze kinderen hier laten opgroeien? We weten het nog niet zeker, maar we genieten intens van het moment.


Terug naar de Nederlandse realiteit

In november 2023 is het tijd om terug te keren naar Nederland. De spaarrekening is leeg en de plicht roept. Ben gaat weer aan het werk, we verkopen de camper en de huurders verlaten ons huis. Het voelt dubbel, maar het is goed zo.


Terug in Nederland is het wennen. De drukte, het constante binnen zitten... Puglia heeft duidelijk ons hart gestolen. Tegelijkertijd zien we dat de kinderen het fijn hebben. Huub gaat met veel plezier naar school, Beau naar de peuterspeelzaal en het neefje van Ben komt voor onbepaalde tijd bij ons wonen. In februari 2024 volgt er nóg meer geluk: ik blijk zwanger te zijn. Op 10 oktober 2024 wordt Ella geboren. Ze is een heerlijke baby en we genieten volop van ons drukke, liefdevolle gezin. Maar na haar geboorte begint het bij mij weer te kriebelen. Ik wil terug. En Ben? Als het aan hem had gelegen, hadden we vorig jaar al een huis gekocht in Italië.


De knoop doorhakken

Eind december 2024 valt alles op zijn plek. Het neefje van Ben gaat op kamers en dat geeft voor ons de doorslag: nu is het tijd voor ons. We gaan ons hart achterna. Het vertellen aan familie en vrienden vond ik lastig, we hebben zulke fijne mensen om ons heen, maar dit is onze droom.


In het voorjaar van 2025 gaat ons huis opnieuw in de verkoop. Tijdens de meivakantie vertrekken we naar Puglia voor een huizenjacht. We krijgen hulp van Roel, een fantastische gids die de omgeving en de lokale makelaars door en door kent. (Stuur me gerust een berichtje als je zijn gegevens wilt!)


De huizenjacht met drie kleine kinderen is een uitdaging. Op de tweede dag gaat Ben alleen op pad terwijl ik bij de kinderen blijf. Maar op dag drie voel ik: ik móét mee. We pakken de kinderen in en bezoeken een huisje in Ceglie. Daar gebeurt het. Ik word emotioneel. Van een huis? Ja! Dit voelt zo goed. Roel ziet het ook meteen: hij weet dat we ons plekje gevonden hebben




Het grote avontuur begint

Eind mei vallen de puzzelstukjes in elkaar: ons huis in Nederland is verkocht én ons bod in Italië is geaccepteerd. We gaan echt verhuizen! Op 1 september 2025 vertrekken we na een liefdevol afscheidsfeest. De auto is volgeladen, de caravan hangt erachter.


De eerste weken zijn hectisch. Omdat we de sleutel van ons nieuwe huis pas over een maand krijgen, reizen we via Frankrijk en Sardinië. De spanningen lopen soms hoog op; de vermoeidheid en de onzekerheid over de papieren bij de Italiaanse gemeente eisen hun tol. Na zes weken in de caravan snakken we naar een echt dak boven ons hoofd. Roel regelt een tijdelijke huurwoning voor ons in de buurt van ons nieuwe huis.


Een laatste blik terug

In november reizen we nog even terug naar Nederland voor de feestdagen. De eerste twee dagen voelt het enorm dubbel. "Waarom zijn we hier eigenlijk weggegaan?" vraag ik me af met de nodige tranen. Maar naarmate we er langer zijn, besef ik weer waarom we voor Italië hebben gekozen. De drang om 'naar huis' te gaan – naar Puglia – wordt alleen maar sterker. Nu zijn we weer terug in Italië in een nieuwe, tijdelijke huurwoning. Het is klein voor twee volwassenen, drie kinderen, een hond en een kat, maar het voelt als thuis. Het nieuwe jaar is aangebroken en we wachten nu geduldig (oké, een klein beetje ongeduldig) op de sleutels van ons eigen droompaleis...


Nieuwsgierig naar het vervolg van ons leven in Puglia? Je kunt ons volgen via Instagram

@avontuurlijkgezin

Heb jij een bedrijf, dienst of tool die hier niet mag ontbreken? Neem contact met ons op via info@dutchiesemigreren.com.

Een community onderhouden kost veel tijd, dus met een aantal van de bovenstaande links is Dutchies Emigreren een samenwerking aangegaan, uiteraard zonder extra kosten voor jou. Zie voor meer informatie hierover onze voorwaarden.