Van Amersfoort naar Frankrijk: waarom wij kozen voor een vrijer leven in de Charente-Maritime
Dromen jullie wel eens van emigreren naar Frankrijk, meer rust en ruimte, of het starten van jullie eigen gîtes? Daniël en Daniëlle deden precies dat. Toen het werk in Nederland niet meer paste en het verlangen naar een vrijer leven steeds sterker werd, besloten ze hun lang gekoesterde droom uit te spreken. In de Charente-Maritime – een zonnige regio aan de Franse westkust – vonden ze een oude boerderij die alles veranderde.
Wat begon als een wens voor meer vrijheid, groeide uit tot een nieuw bestaan tussen de stranden, het platteland en hun eigen Domaine Le Roseau. Hun verhaal laat zien wat er écht komt kijken bij emigreren naar Frankrijk: van huizenjacht en klussen tot papierwerk, financiële keuzes en het bouwen van een compleet nieuw leven.
Wij zijn Daniël en Daniëlle en hebben sinds 2023 de sleutel van een oude boerderij in Frankrijk in de Charente-Maritime. Op een klein half uurtje van de kust vonden we ons droomhuis. De Charente-Maritime ligt aan de westkust op 950 km van Utrecht. Op social media ben ik actief op instagram (domaine_le_roseau) en neem gerust eens een kijkje op onze website: www.domaineleroseau.com
Hoe het begon: In 2020 had voornamelijk Daniël het niet zo naar zijn zin op z’n werk en gingen we eens nadenken. Willen we dit werk blijven doen tot ons 67e of kiezen we voor een vrijer leven in Frankrijk? Stiekem droomden we daar al jaren over en nu spraken we het echt uit en gingen op onderzoek uit. Allereerst het gesprek met onze dochters (zijn nu beiden op kamers). Want als zij er niet achter zouden staan dan ging het hele verhaal niet door. Gelukkig reageerden ze zelfs heel positief en samen gingen we op zoek. Online en in de vakanties fysiek. Na meerdere panden bekeken te hebben, vonden we in 2023 ons droomhuis! Het voldeed aan al onze wensen en zelfs meer want de vorige eigenaar was al begonnen met renoveren van de voormalige geitenschuur. Voor ons ideaal want we wilden vakantiehuisjes (gîtes) gaan verhuren en daar was dit de perfecte plek voor.
We verkochten ons huis in Nederland om het huis in Frankrijk te financieren. We wilden nog niet gelijk emigreren dus ondertussen gingen we voor een kleine 1,5 jaar in een huurwoning. We klusten in de vakanties en bereidden onze emigratie voor. In december 2024 was het zover. Vanaf die tijd hebben we fulltime geklust. We wilden in het voorjaar van 2025 opengaan omdat we de inkomsten nodig hadden. Tegenslagen hadden we ook, onze beide vaders overleden begin 2025 en ook hadden we een grote financiële tegenslag met het zwembad. Maar al met al hebben we het gered (vraag niet hoe…) om eind april met de eerst gîte open te gaan. Daarna volgde al gauw de 2e en net voor het hoogseizoen was de 3e af. De 4e en tevens laatste maken we deze winter af.
We hebben net ons eerste seizoen afgesloten (in de winter zijn we dicht) en genieten nog na. Want wat was het een fantastisch seizoen en wat is het heerlijk om al die mensen te zien genieten van wat wij hier hebben neergezet. Ons leven ziet er nu zo anders uit. Van kantoorbaan naar gastvrouw/heer. Veel relaxter. We moeten nog wel flink klussen aan de 4e gite en ook het woonhuis is nog verre van af maar dat komt wel. We genieten van de rust en ruimte hier op het platteland maar als we zin hebben in reuring en gezelligheid zitten we zo aan de kust of in het stadje vlakbij ons. We houden namelijk ook van terrasjes, markten en uiteten gaan. En ook een dagje Bordeaux of La Rochelle doen we regelmatig.
De mindere kant van het emigreren is toch wel echt wel het papierwerk. Al die instanties, regeltjes etc waar je door de taal soms geen wijs uit wordt. We komen er met hulp uiteindelijk wel uit en de Fransen zijn echt wel heel behulpzaam. Je moet er vaak gewoon naar toe want e-mailen daar zijn ze niet zo van.
We hebben zeker geen spijt hoewel we onze dochters wel missen. Maar we zien elkaar regelmatig en dan is het ook echt quality-time. Datzelfde geldt voor vrienden en familie, die komen hier heen of wij gaan naar Nederland want met één dag rijden zijn we er.
Maar als we dan aan het eind van de dag op ons terras in het zonnetje zitten of nu in de herfst/winter lekker bij de houtkachel dan kijken we elkaar aan en zeggen we, wat een goede keus was dit!
